In de spotlight: Wijnand van Tongeren

Wie kent hem eigenlijk niet? Wijnand van Tongeren is een bekend gezicht binnen onze vereniging en al jaren een onmisbare kracht. Op een mooie, zonnige zaterdagmiddag zochten we hem op bij het terras van De Patatterie voor een gesprek over zijn betrokkenheid en tomeloze inzet.

Van camping naar volkstuin

Wijnand hoeft niet lang na te denken over hoe lang hij al bij de vereniging betrokken is:

“We zijn in het begin, toen de vereniging net bestond, eerst drie jaar lid geweest. We zijn toen gestopt omdat we een plek op een camping hadden. We reden ieder weekend heen en weer en stonden dan ook vaak in de file. Omdat het rijden ons na een tijd zo tegen begon te staan, besloten we toch weer een tuin te nemen. Dat is nu alweer 22 jaar geleden.”

Niet lang daarna rolde hij het vrijwilligerswerk in. De toenmalige beheerder van de kantine vroeg of hij kon helpen bij de kerstmarkt. Wijnand vond het leuk, bleef hangen en toen de beheerder stopte, vroeg het bestuur of hij het stokje wilde overnemen—op één voorwaarde: dat hij ook bestuurslid zou worden. Zo geschiedde.

Een groot succes: De Patatterie

Patat bestellen was altijd al mogelijk, maar omdat dit aan de bar in de kantine moest, vormde dat voor sommigen een drempel. Acht jaar geleden werd daarom de buitenbar van De Patatterie gebouwd. Vanaf dag één was het een schot in de roos.

“We begonnen simpel met alleen een patatje en een frikandel, maar dit werd al snel uitgebreid met diverse menuutjes en allerlei snacks. De dames roepen me wel eens een halt toe hoor, als ik weer met iets nieuws aankom!”

Het publiek van De Patatterie is lekker gevarieerd: van leden van de tuinvereniging tot bewoners van de Vrouwenweg en toevallige passanten. “Heel leuk is dat,” vindt Wijnand. Achter de schermen staat een fijne, diverse groep medewerkers klaar: “Je doet het echt met elkaar.”

Meer dan alleen de kantine

Naast zijn vaste taken staat Wijnand ook vooraan bij gezelligheidsactiviteiten en feesten. Zo helpt hij binnenkort weer mee met de opbouw van de Spokentocht, een van de drukstbezochte evenementen van het jaar. “Dan gaan we met een vast groepje alles weer bedenken en opbouwen.”

Als we hem vragen hoe hij zelf zijn batterij oplaadt, vertelt hij: “Nou, ik ben eigenlijk altijd wel bezig. Ik doe van alles. Ik kan gewoon niet stilzitten, haha!”

Handjes te kort

Vrijwilligers zijn het hart van de vereniging, maar het brengt ook verplichtingen met zich mee.

“We hebben altijd wel vrijwilligers nodig. Het is voor mij nu soms moeilijk om even een weekendje weg te gaan; dat moet ik echt lang van tevoren regelen. Maar het werk staat me absoluut niet tegen en ik vind het hartstikke leuk om te doen. Dus zolang dat zo blijft, ga ik vrolijk door!”